Wat moet ik doen als mijn peuter niet luistert?

Je hebt het idee dat je peuter totaal niet naar je luistert als ouder. Inmiddels heb je al verschillende opvoedboeken gelezen en lijkt niets effect te hebben. In de meeste boeken lijkt het allemaal heel simpel, maar dit valt best tegen in de praktijk.

Inhoud

Het komt regelmatig voor dat kinderen niet goed luisteren doordat we ze verkeerd begrijpen. We communiceren met ons kind op het niveau van een volwassenen. Jouw peuter lijkt totaal niet te luisteren, maar begrijpt de opdracht simpelweg niet.

Goede communicatie is altijd een oplossing!

Wij hebben een aantal tips voor alle ouders die met hun handen in de haren zitten. We kunnen je namelijk helpen om je peuter alsnog te laten luisteren. Met onze tips leer je kindje beter begrijpen en in te grijpen als het nodig is. Handig als je peuter nog niet echt wil luisteren.

Waarom luistert jouw kind niet?

Als eerste is het belangrijk goed te kijken waarom je peuter eigenlijk niet luistert. Waarom ervaar je als ouder dat je kindje niet luistert? Zegt jouw peuter bijvoorbeeld overal nee op? Of negeert je kindje je volkomen? Het is belangrijk om dit vooraf vast te stellen voor je aanneemt dat je kindje niet luistert.

Familie op een bed

Soms is er een oorzaak waarom je peuter eigenlijk niet luistert. Met onze vijf handige tips kan je ook de oorzaak achterhalen en oplossen. Soms doe je zelf als ouder onbewust iets fout en is dit de reden waarom je kindje niet luistert.

Waarschuw niet meer dan 2x

De eerste tip die je direct moet afleren is om vaker dan twee keer een waarschuwing te geven. Let hier eens op bij jezelf of bij je partner. Onbewust zeg je soms wel vijf keer tegen je peuter als je er nu niet mee stopt krijg je straf.

Maar als je dit al vijf keer gezegd hebt komt het op je peuter over als een loze bedreiging.

Door elke keer opnieuw een waarschuwing te geven zeg je eigenlijk dat je kind niet direct hoeft te luisteren. Je hebt waarschijnlijk toch nog wel een paar waarschuwingen tegoed voor het pas echt menens wordt. Besef dit als ouder als blijkt dat je peuter steeds niet luistert.

Geef ook duidelijk aan hoeveel waarschuwingen je peuter nog tegoed hebt. Zeg bijvoorbeeld als je het nog één keer ziet je een time-out krijgt. Je peuter weet daardoor direct dat hij nu moet luisteren en niet pas na de tweede of derde keer.

Voorkom loze bedreigingen

De tweede tip is opnieuw een valkuil waar veel ouders inlopen. Soms maken ouders veel loze bedreigingen voor ze echt actie ondernemen. De meeste bedreigingen zijn puur uit frustratie. Je peuter luistert alweer niet en uit onmacht bedreig je peuter om speelgoed af te pakken.

In de praktijk gebeurt het alleen niet.

Of je zegt tegen je peuter dat als hij nu niet luistert hij meteen naar bed gaat. Uiteindelijk gebeurt dit ook niet maar je hebt de bedreiging wel gemaakt. Je peuter heeft dit spelletje inmiddels wel door. Hij heeft heel goed door dat je gewoon door kan gaan want je wordt toch niet terechtgesteld.

Het kan ook voorkomen dat je bedreigingen maakt die je peuter helemaal niets uitmaakt. Stel je kindje kan zich niet gedragen aan tafel. Je zegt tegen je peuter als je nu niet ophoudt ga je direct van tafel. Je peuter vindt dit helemaal geweldig want hij had toch al geen zin om netjes aan tafel te zitten.

Kindje zwaait

Hou er dus rekening mee wat voor straf je kindje gaat geven en wat voor bedreigingen je eigenlijk maakt. Als dit loze bedreigingen zijn, dan heeft je kindje er helemaal niets aan. Voor je peuter heeft het dan helemaal geen nut om te luisteren.

Geef duidelijke opdrachten

De derde tip is om duidelijke opdrachten aan je peuter te geven. We moeten goed begrijpen dat een peuter nog veel moet leren. De woordenschat van een peuter is vaak nog niet groot en ze kunnen nog niet alles in woorden communiceren.

Zorg er voor dat de opdrachten die je geeft duidelijk te begrijpen zijn voor je peuter.

Ruim je speelgoed even op is voor een peuter bijvoorbeeld niet duidelijk genoeg. Zeg in plaats daarvan heel rustig tegen je peuter we gaan nu opruimen. Of geef specifiek aan dat je de lego in de rode bakken wilt hebben. Dit schept duidelijkheid en de kans is een stuk groter dat je peuter nu wel luistert.

Geef positieve aandacht

De vierde tip is om vooral positief te blijven richting je peuter. Als je continu in een negatieve toon tegen je peuter communiceert, dan wordt dit op een gegeven moment normaal. Het maakt geen indruk meer en mama is gewoon altijd boos.

Probeer ook je peuter te motiveren om positief gedrag te vertonen. Maak wat vaker een complimentje in plaats van een correctie en probeer van positief gedrag een spelletje te maken. Daag je peuter eens uit om zo snel mogelijk z’n speelgoed in de bakken te doen. Hou een timer bij en kijk wie er sneller is jij of je peuter. Je peuter vindt het nu ineens leuk om op te ruimen.

Papa knuffelt met baby

Dit zorgt voor een positieve manier van luisteren omdat het ineens leuk wordt om te luisteren. Op deze manier kan je vaak meer bereiken, dan constant negatief de nadruk op het niet luisteren te leggen. Wij adviseren dan ook altijd om de boodschap zo positief mogelijk over te brengen. Hier bereik je uiteindelijk het meeste mee.

Vraag niet teveel

De vijfde tip is vooral om niet teveel te vragen van je peuter. Soms zijn ouders best veeleisend als het om hun peuter gaan. Ze verwachten dat een peuter de verantwoordelijkheid van een volwassenen heeft.

Hou er rekening mee dat een peuter ook gewoon kind moet zijn.

Probeer er zelf eens op te letten hoeveel opdrachten je nou eigenlijk aan je peuter op een dag geeft. Het begint met ruim je schoenen op tot eet je eten op en wees beleeft. Als je alleen nog maar in opdrachten met je kindje communiceert, dan is er geen reden meer om te luisteren.

Veel kinderen beginnen alle opdrachten als een soort ruis om zich heen te horen. Je neemt hierdoor aan dat je peuter gewoon niet luistert, maar dit zegt niets. Je peuter krijgt gewoon teveel informatie binnen en kan de opdrachten niet meer onderscheiden.

Als je als ouder iets zegt denkt je peuter direct dat hij iets moet doen of iets niet mag. Dit is namelijk het enige wat je nog met hem of haar communiceert. Dit maakt communiceren met je peuter juist zo belangrijk. Het is belangrijk om juist ook positief gedrag te blijven benadrukken.

Als je teveel bemoeit met je peuter en geen leuke dingen meer onderneemt, dan is het natuurlijk ook niet leuk voor je peuter. Je zal merken dat je kindje juist hierdoor gewoon niet meer luistert. Dit heb je eigenlijk als ouder helemaal zelf veroorzaakt.

Nee-fase

Naast de tips die we voor je hebben lopen ouders van peuters tegen het woord nee aan. Gekscherend wordt er ook nog weleens gezegd: ik ben twee dus ik zeg nee.

Het lijkt er soms op dat je peuter alleen nog maar nee kan zeggen.

Op het moment dat je kindje wat ouder wordt ontdekt hij het woord nee. Dit woord hebben ze al vrij snel van hun ouders geleerd. Als ze zelf iets niet mogen doen horen ze vaak ook het woord nee.

Je peuter ontdekt hiermee ook dat het woord een reden voor verzet kan zijn. Als mama je iets vraagt te doen kan je hierop nee zeggen. Eigenlijk is dit niet iets waar je als ouder van moet schrikken. Het is ook geen teken dat je kindje niet luistert.

Het hoort bij de ontwikkeling van je kindje.

Als mens heb je natuurlijk een eigen wil. Dit heeft niet alleen je kindje, maar ook de ouders van het kindje. De ontwikkeling van een eigen wil begint al vanaf jongs af aan. Door nee te zeggen laat je kindje zien een eigen mening te hebben.

De meeste ouders vinden het belangrijk om tegen de eigen wil van een kindje in te gaan. Zodra een kindje nee zegt wordt er standaard niet naar geluisterd.

Het is belangrijk om je kindje een eigen mening te laten hebben.

Dit gaat natuurlijk wel in bepaalde maten. Als het buiten vriest en je kindje zegt nee op trek je jas aan, dan negeer je dit gedrag. Je trekt als nog de jas van je kindje aan. Maar als het mooi weer is, dan kan je ervoor kiezen de jas wel een keer te laten hangen. Je laat zo zien dat de mening van je kindje er wel toedoet.

Blijf praten

Ga eventueel ook het gesprek aan met je kindje zodra deze nee zegt. Stel je kindje zegt nee tegen een jas en het vriest buiten.

Hurk even op gelijke hoogte en geef aan dat het buiten heel koud wordt.

Dat als je kindje nu geen jas aantrekt hij ziek wordt. De kans is groot dat je kindje het nu begrijpt en rustig z’n jas aantrekt. Je laat zo zien dat z’n mening er toedoet, maar het slimmer is toch naar mama of papa te luisteren.

Op deze manier kan je leren omgaan met het nee zeggen van je peuter. Het is dus zeker weten geen teken van niet luisteren, maar het hoort bij de ontwikkeling van je kindje.

Deel dit bericht met vrienden

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *